just doing good

Just doing good . เคยมีใครคนหนึ่งเคยพูดคำ คำ นี้กับฉัน ครั้งแรกที่ฉันได้ฟังฉันรู้สึกเฉย ๆ โดยที่ฉันไม่รู้เลยว่า คำ คำนี้แหละ ที่ทำให้ฉันได้พบกับสิ่งดี ๆ ที่อยู่รอบ ๆ ตัวเราโดยที่ฉันไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลย

ในครั้งแรกที่ฉันตั้งใจจะทำดี เพียงเพราะต้องการเอาชนะ ความคิดของคนที่มองฉันในมุมที่ไม่ดี ซึ่งตอนนั้น เพื่อน ๆ ของฉันที่สนิทกัน ก็บอกว่า "ไม่จำเป็นที่จะต้องเก็บมาใส่ใจ เพราะไม่มีใครที่จะสามารถบังคับความคิดของใครได้ เค้าจะคิดอย่างไรก็ช่างเค้า " แต่ตอนนั้นสำหรับฉันแล้วกลับรู้สึกว่ายิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ..เค้าบอกว่า " ฉันเป็นคนหวงวิชา" (เพราะฉันไม่เคยให้เค้าลอกการบ้าน) ในตอนนี้ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย ..

แต่ในวันนั้น ฉันรู้สึกจี้ด...(โกรธ) ฉันอยากจะให้เค้ามองฉันในมุมใหม่บ้าง หลังจากนั้นฉันก็ได้ให้เพื่อนนอกกลุ่มลอกการบ้านบ้าง แต่ไม่ให้ลอกเฉย ๆ นะ ฉันสอนการบ้านเค้าด้วย สำหรับข้อที่เค้าไม่เข้าใจ .. ช่วงแรก ๆ ... เหนื่อย .. และบางครั้งก็รู้สึกท้อ.. เพราะมันไม่ได้ทำให้เค้า มองฉันในแง่มุมที่ดีขึ้นเลย เค้ากลับมองว่าฉันอยากทำตัวเด่นซะอีก ... แต่ในเมื่อฉันตั้งใจจะทำแล้ว ฉันก็จะทำต่อไป เคยมีคนบอกกับฉันว่า "การทำความดีไม่ใช่เรื่องง่าย การพูดกับการปฏิบัติมันต่างกัน .." จนมีอยู่วันนึงที่เพื่อนนอกกลุ่มทำข้อสอบได้ เค้าบอกว่า "เพราะฉันสอนการบ้านและติวให้เค้า" ฉันกลับรู้สึกดียิ่งกว่าการทำข้อสอบได้คะแนนดี ๆ ซะอีก ความเหนื่อยที่เคยมีมันหายไป ความรู้สึกดี ๆ จากการทำความดีมันเป็นอย่างนี้นี่เอง .. หลังจากวันนั้นฉันก็ไม่เคยสนใจอีกเลยว่าใครจะมองฉันว่าเป็นคนแบบไหน ในเมื่อฉันเป็นตัวของฉันเอง ฉันเริ่มมีเพื่อนมากขึ้น และฉันก็พบว่าฉันมีเพื่อนที่ดีอยู่รอบข้างฉันเสมอ ในวันที่ฉันมีปัญหา ไม่สบายใจ ฉันยังมีคนที่พร้อมที่จะรับฟัง และช่วยกันแก้ปัญหาให้กับฉัน ..

หลังจากวันนั้นหลายปีผ่านไป จนฉันเรียนจบและทำงาน คำ คำ นี้ยังคงอยู่ในใจฉันเสมอ มีหลายคนบอกว่า ฉันเป็นคนมองโลกในแง่ดีเกินไป การที่เราทำดีกับคนที่ไม่ค่อยดีด้วย จะทำให้ตัวเองเจ็บ เปล่า ๆ มันก็มีบ้างนะ ครั้งนึงฉันได้สูญเสียเพื่อนคนนึงไป ฉันเคยรักเค้าเหมือนกับที่ฉันรักตัวเอง เค้าเคยเป็นเหมือนกับเพื่อนสนิทของฉัน ... ในวันครบรอบวันเกิดเค้าได้ให้หนังสือ เล่มนึง กับฉัน ชื่อว่า " เรื่องดี ๆ มีไว้แบ่งปัน " แรก ๆ ฉันไม่เข้าใจว่าหนังสือเล่มนี้มันดีอย่างไร เค้าบอกกับฉันแต่เพียงว่า " เป็นหนังสือที่ดี ... และหนังสือเล่มนี้ก็จัดทำขี้นตอนสำนักพิมพ์ดอกหญ้าฉลองครบรอบ20 ปี ซึ่ง เท่ากับอายุของฉันในตอนนั้นพอดี" ในตอนนั้นฉันอ่านเพียงแค่ผ่านๆ และไม่จบเลยด้วยซ้ำ มันถูกกองรวมกับหนังสืออีกหลายเล่มที่ฉันอยากอ่าน แต่ยังอ่านไม่จบ และในวันที่ฉันกับเค้าห่างกันไป เพราะฉันได้เสียความรู้สึกกับเรื่องบางเรื่องที่ทำให้ฉันรู้ว่า ที่เขาทำดีกับฉันเพียงเพราะผลประโยชน์ มันทำให้ฉันรู้สึกแย่มาก ๆ แต่พอเวลาผ่านไป... เมื่อฉันเห็นหนังสือเล่มนี้อีกครั้ง ฉันยังคงนึกถึงเค้า ถึงแม้จะรู้ดีว่าเราไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนเดิมแล้ว ... แต่ฉัน..ก็ยังคงหยิบมันมาอ่าน อาจจะเป็นเพราะว่าฉันได้ให้อภัยเค้าแล้ว... ก็ไม่เชิง แต่ฉันอยากจะรู้ว่าในหนังสือเล่มนั้นที่เค้าเคยย้ำนักย้ำหนา ให้ฉันอ่าน ....เค้าต้องการจะบอกอะไรกับฉัน จนฉันมาสะดุดกับบทความเรื่องนึ่งในหนังสือเล่มนั้น

เขียนเกี่ยวกับการเรียนรู้ที่จะเขียนบนทราย ...ว่า... มีคน 2 คนซึ่งเป็นเพื่อนกัน เดินทางไปในทะเลทราย สักพัก.. ระหว่างทางพวกเขาได้ทะเลาะกัน มีคนหนึ่งถูกตบหน้า ในวันนั้น..เพื่อนคนที่ถูกตบหน้าได้เขียนข้อความลงบนทรายว่า "วันนี้ฉันถูกเพื่อนตบหน้า เขาทำให้ฉันรู้สึกแย่" และหลังจากนั้นเขาทั้งสองคนก็ออกเดินทางต่อ จนถึงจุดหมาย คนที่ถูกตบหน้า กำลังจะล้มลงและ เพื่อนคนที่ตบหน้าก็ได้ช่วยพยุงเขาไว้ หลังจากนั้น เพื่อนคนที่ถูกตบหน้าก็ได้เขียนข้อความไว้บนหินว่า "วันนี้เพื่อนของฉันได้ช่วยชีวิตของฉันไว้ " เพื่อนคนที่ตบหน้าก็ถามว่า "ทำไม เธอไม่เขียนไว้บนทรายเหมือนตอนแรกล่ะ" เพื่อนคนที่ถูกตบหน้าจึงตอบด้วยรอยยิ้มว่า "เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เพื่อนทำไม่ดีกับฉัน ฉันจะเขียนไว้บนทราย เพื่อว่า..หากเวลาผ่านไป..ข้อความเหล่านั้นก็จะถูกลบทิ้งไปด้วย แต่เมื่อใหร่ก็ตามเมื่อเพื่อนได้ทำสิ่งที่ดีให้กับฉัน ฉันก็จะเขียนมันไว้บนหิน เพื่อว่า..หากเวลาผ่านไป สิ่งเหล่านั้นจะยังคงถูกจารึกไว้ เหมือนกับความทรงจำในใจฉันที่ไม่เคยถูกลบทิ้งไปด้วย .... "

พออ่านจบแล้วทำให้ฉันคิดอะไรบางอย่างได้ ความรู้สึกของฉันในตอนนี้ก็คงจะไม่แตกต่างอะไร กับเพื่อนคนที่ถูกตบหน้าเลย ถึงแม้ว่าเค้าจะเคยทำอะไรให้ฉันเสียใจ แต่ วันเวลาดี ๆ สิ่งดี ๆ ที่เคยมีให้แก่กัน ก็ยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันเสมอ รวมทั้งหนังสือเล่มนี้ด้วย ฉันคงต้องขอบใจเค้า ฉันไม่เคยเสียดายและเสียใจกับสิ่งดี ๆ กับความรู้สึกดี ๆ ที่ได้เสียไป เพราะการได้รู้จักกับเค้าทำให้ฉันได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง เค้าทำให้ฉันได้รู้จักที่จะแบ่งปันสิ่งดี ๆ ให้กับคนรอบข้าง รู้จักที่จะให้อภัย และทำให้ฉันเรียนรู้ว่า เพื่อนแบบไหนเป็นเพื่อนแท้ และเพื่อนแบบไหนไม่ใช่

ทุกวันนี้ฉันก็ยังคงมีความสุข ที่ได้แบ่งปันสิ่งดี ๆ ให้กับคนรอบข้างต่อไป และฉันก็อยากให้ทุก ๆ คน ทำความดี ถึงแม้ว่าในบางทีอาจจะท้อ และในบางครั้งอาจจะต้องเสียใจบ้าง แต่ทุก ๆ ครั้งเมื่อเรานึกถึงสิ่งที่เราผ่านมาเชื่อเถอะว่า เราอีกหลายคนจะไม่เสียใจเมื่อได้มองย้อนกลับไปในวันนั้น เคยมีใครบางคนพูดว่า.. "ถ้าเราอยากให้คนแบบไหนเข้ามาในชีวิตของเรา เราก็จงทำตัวแบบนั้น ถ้าเราอยากได้คนที่หิวเงิน เราก็จงทำตัวเหมือนกับพวกตู้ ATM เคลื่อนที่ แต่ถ้าเราทำตัวให้ดี ..."

ความดีของเราก็จะดึงดูดคนประเภทนั้นเข้ามาในชีวิตของเราด้วย